اين صفت در كتاب خود وصف كرده و ايشان را ستوده و در آيهء يك صد و يازدهم سورهء آل عمران چنين فرموده است « شما بهترين امتى هستيد كه براى مردم بيرون آورده شده است كه امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد و به خداوند ايمان آورده‌ايد . » در اين آيه ، خداوند امر به معروف و نهى از منكر را با ايمان قرين فرموده است و آنان را حافظ حدود خداوند دانسته و به مؤمنان مژده داده است . و خداوند قومى ديگر را سرزنش كرده و عمل ايشان را زشت شمرده و به آنان سخت‌ترين عذاب را وعده داده است ، به اين سبب كه امر به معروف و نهى از منكر نكرده‌اند و دست ستمگر را از ستم باز نداشته‌اند و در آيهء هفتاد و نهم سورهء مائده فرموده است ، « كسانى از بنى اسرائيل كه كافر شدند ، لعنت شدند به زبان داود و عيسى بن مريم به سبب آنكه نافرمانى كردند و سركشى كردند ، آنان از كار زشتى كه مىكردند ، نهى نمىكردند و چه بد بود آنچه مىكردند . » ( 1 ) و در آيهء شصت و هشتم همان سوره فرموده است « و بسيارى از ايشان را مىبينى كه به گناه و دشمنى شتاب مىكنند و خوردن ايشان حرام را ، هر آينه بد است آنچه مىكنند . چرا باز نمىدارند ايشان را خدا پرستان و دانايان از گفتار گناه و خوردن حرام ؟ هر آينه بد است آنچه ايشان انجام مىدهند . » ( 2 ) خداوند در اين آيه ، آنان را كه گناه مىكنند و آنان كه ايشان را نهى نمىكنند و باز نمىدارند ، يكسان دانسته و كار هر دو گروه را زشت شمرده و به هر دو گروه وعيد داده است . ( 3 ) و خداوند متعال در چند مورد ديگر از كتاب خود ما را به معروف فرمان داده و از منكر نهى فرموده است و بر انجام امر به معروف و نهى از منكر ، پاداش بزرگ وعده داده است و بر ترك آن وعدهء عذاب دردناك داده است . همچنين پيامبر ( ص ) در گفتار خود مكرر اين موضوع را گوشزد فرموده است . ( 4 ) خداوند متعال در آيهء يك صد و يكم سورهء آل عمران مىفرمايد « و بايد باشند از شما گروهى كه فرا خوانند به سوى خوبى و فرمان دهند به خوبى و نهى كنند از بدى و آن گروه همانان رستگارانند . » ( 5 ) و خداوند متعال در آيات يك صد و شصت و پنج و يك صد و شصت و شش سورهء اعراف چنين مىفرمايد : « و چون گفتند جمعى از ايشان چرا پند مىدهيد گروهى را كه خداوند هلاك‌كنندهء ايشان است و آنان را عذابى سخت مىدهد ، گفتند معذرت